Maser seni 5
כֶּרֶם רְבָעִי, מְצַיְּנִין אוֹתוֹ בְּקוֹזְזוֹת אֲדָמָה, וְשֶׁל עָרְלָה בְּחַרְסִית, וְשֶׁל קְבָרוֹת בְּסִיד, וּמְמַחֶה וְשׁוֹפֵךְ. אָמַר רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל, בַּמֶּה דְבָרִים אֲמוּרִים, בַּשְּׁבִיעִית. וְהַצְּנוּעִים מַנִּיחִין אֶת הַמָּעוֹת וְאוֹמְרִים, כָּל הַנִּלְקָט מִזֶּה, יְהֵא מְחֻלָּל עַל הַמָּעוֹת הָאֵלּוּ:
Kerem Revai [owoce w czwartym roku po zasadzeniu, które są uważane za święte], zaznaczają je grudkami ziemi, a Orlah [owoce w pierwszych trzech latach po ich posadzeniu, których nie wolno jeść] gliną garncarską, oraz groby z wapnem, które rozpuszcza i wylewa. Rabban Szimon ben Gamaliel powiedział: Kiedy to ma zastosowanie? W roku szabatowym. Sumienni odkładają monety i mówią: Każdy owoc zebrany z tej [winnicy] zostanie przekształcony w Chulin [ nieświęcony produkt, poprzez przeniesienie ich świętości] na te monety.
כֶּרֶם רְבָעִי הָיָה עוֹלֶה לִירוּשָׁלַיִם מַהֲלַךְ יוֹם אֶחָד לְכָל צָד. וְאֵיזוֹ הִיא תְחוּמָהּ, אֵילַת מִן הַדָּרוֹם וְעַקְרַבַּת מִן הַצָּפוֹן, לוֹד מִן הַמַּעֲרָב וְהַיַּרְדֵּן מִן הַמִּזְרָח. וּמִשֶּׁרַבּוּ הַפֵּרוֹת, הִתְקִינוּ שֶׁיְּהֵא נִפְדֶּה סָמוּךְ לַחוֹמָה. וּתְנַאי הָיָה הַדָּבָר, שֶׁאֵימָתַי שֶׁיִּרְצוּ, יַחֲזֹר הַדָּבָר לִכְמוֹת שֶׁהָיָה. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, מִשֶּׁחָרַב בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, הָיָה הַתְּנַאי הַזֶּה. וּתְנַאי הָיָה, אֵימָתַי שֶׁיִּבָּנֶה בֵּית הַמִּקְדָּשׁ, יַחֲזֹר הַדָּבָר לִכְמוֹת שֶׁהָיָה:
Kerem Revai został przywieziony do Jerozolimy z promienia całodniowej podróży. A jaka jest jego granica? Z Ejlatu na południu i Akrabatu na północy. Od Lod na zachodzie i rzeki Jordan na wschodzie. A kiedy plony wzrosły, postanowili, że można je wykupić aż do ściany. A sprawa była warunkowa—że kiedykolwiek chcieli, sprawa wracała do pierwotnego stanu. Rabin Yosi mówi: Ten warunek został ustanowiony, gdy Świątynia została zniszczona, a warunek był taki, że ilekroć Świątynia zostanie odbudowana, sprawa powróci do pierwotnego stanu.
כֶּרֶם רְבָעִי, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, אֵין לוֹ חֹמֶשׁ וְאֵין לוֹ בִעוּר. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, יֶשׁ לוֹ. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, יֶשׁ לוֹ פֶרֶט וְיֶשׁ לוֹ עוֹלְלוֹת, וְהָעֲנִיִּים פּוֹדִין לְעַצְמָן. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, כֻּלּוֹ לַגָּת:
[Odnośnie] Kerem Revai : Beit Shammai mówi, że nie wymaga dodatkowej piątej [po odkupieniu] i nie wymaga usunięcia. Beit Hillel mówi, że tak. Beit Shammai mówi, że wymaga to Peret [upadłe winogrona rozdawane biednym] i Olelot [winogrona, które nie rosną w gronach i są rozdawane biednym], a biedni odkupują to dla siebie. Beit Hillel mówi, że wszystko to idzie do prasa do wina.
כֵּיצַד פּוֹדִין נֶטַע רְבָעִי, מַנִּיחַ אֶת הַסַּל עַל פִּי שְׁלֹשָׁה, וְאוֹמֵר, כַּמָּה אָדָם רוֹצֶה לִפְדּוֹת לוֹ בְסֶלַע עַל מְנָת לְהוֹצִיא יְצִיאוֹת מִבֵּיתוֹ. וּמַנִּיחַ אֶת הַמָּעוֹת, וְאוֹמֵר, כָּל הַנִּלְקָט מִזֶּה, מְחֻלָּל עַל הַמָּעוֹת הָאֵלּוּ בְּכָךְ וְכָךְ סַלִּים בְּסָלַע:
W jaki sposób ludzie odkupują Neta Revai [owoce drzew w czwartym roku po posadzeniu, które są uważane za święte]? Jeden stawia kosz [owoców] przed trzema i mówi: „Ile człowiek chciałby wykupić za jedną selę [określoną jednostkę pieniędzy], pod warunkiem, że wydatki muszą pochodzić z jego domu?”. Następnie odkłada się monety i mówi: „Wszystko, co zostanie zebrane z tego [drzewa], zostanie przekształcone w Chulin [poprzez przeniesienie jego świętości] na te monety, w ilości takich a tylu koszy dla Sela .
וּבַשְּׁבִיעִית, פּוֹדֵהוּ בְשָׁוְיוֹ. וְאִם הָיָה הַכֹּל מֻפְקָר, אֵין לוֹ אֶלָּא שְׂכַר לְקִיטָה. הַפּוֹדֶה נֶטַע רְבָעִי שֶׁלּוֹ, מוֹסִיף עָלָיו חֲמִשִּׁיתוֹ, בֵּין שֶׁהוּא שֶׁלּוֹ וּבֵין שֶׁנִּתַּן לוֹ בְּמַתָּנָה:
Ale w roku szabatowym musi go odkupić za jego wartość. A jeśli to wszystko zostało zrobione jako Hefker [własność bez właściciela], może tylko zebrać koszty zbiorów. Ten, kto odkupuje swoje Neta Revai, dodaje jedną piątą jego wartości, niezależnie od tego, czy jest to jego własna, czy też podarowana mu w prezencie.
עֶרֶב יוֹם טוֹב הָרִאשׁוֹן שֶׁל פֶּסַח שֶׁל רְבִיעִית וְשֶׁל שְׁבִיעִית, הָיָה בִעוּר. כֵּיצַד הָיָה בִעוּר, נוֹתְנִין תְּרוּמָה וּתְרוּמַת מַעֲשֵׂר לַבְּעָלִים, וּמַעֲשֵׂר רִאשׁוֹן לִבְעָלָיו, וּמַעֲשַׂר עָנִי לִבְעָלָיו. וּמַעֲשֵׂר שֵׁנִי וְהַבִּכּוּרִים מִתְבַּעֲרִים בְּכָל מָקוֹם. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הַבִּכּוּרִים נִתָּנִין לַכֹּהֲנִים כַּתְּרוּמָה. הַתַּבְשִׁיל, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, צָרִיךְ לְבַעֵר. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, הֲרֵי הוּא כִּמְבֹעָר:
W przeddzień pierwszego święta Paschy czwartego i siódmego roku cyklu szabatowego nastąpiło usunięcie. Jak zostało wykonane usunięcie? Dają Terumah [produkty poświęcone do spożycia przez kapłanów], Terumat Ma'aser [część dziesięciny przekazywanej kapłanowi] właścicielom, a Ma'aser Rishon [pierwszą dziesięcinę, która musi zostać przekazana Lewicie ] swoim właścicielom, a dziesięcinę biedaka swoim właścicielom. A Ma'aser Sheni [druga dziesięcina, którą należy spożyć w Jerozolimie] i Bikurim [pierwsze owoce, które należy dać kapłanowi] wymagają usunięcia wszędzie. Rabin Szimon mówi: Bikurim są dane kapłanom takim jak Terumah . Ugotowane jedzenie—Dom Shammai mówi, że musi on zostać usunięty, a Dom Hillela twierdzi, że jest tak, jakby [już] został usunięty.
מִי שֶׁהָיוּ לוֹ פֵרוֹת בַּזְּמָן הַזֶּה וְהִגִּיעָה שְׁעַת הַבִּעוּר, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, צָרִיךְ לְחַלְּלָן עַל הַכֶּסֶף. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, אֶחָד שֶׁהֵן כֶּסֶף וְאֶחָד שֶׁהֵן פֵּרוֹת:
Jeśli ktoś wyprodukował w tym wieku i nadszedł czas na usunięcie, Beit Shammai mówi, że musi zostać przetworzony w Chulin [poprzez przeniesienie jego świętości] na srebro. Ale Beit Hillel mówi, że jest to to samo, czy jest to srebro, czy produkt [i dlatego transfer nie daje nic].
אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, בָּרִאשׁוֹנָה הָיוּ שׁוֹלְחִין אֵצֶל בַּעֲלֵי בָתִּים שֶׁבַּמְּדִינוֹת, מַהֲרוּ וְהַתְקִינוּ אֶת פֵּרוֹתֵיכֶם עַד שֶׁלֹּא תַגִּיעַ שְׁעַת הַבִּעוּר. עַד שֶׁבָּא רַבִּי עֲקִיבָא וְלִמֵּד, שֶׁכָּל הַפֵּרוֹת שֶׁלֹּא בָאוּ לְעוֹנַת הַמַּעַשְׂרוֹת, פְּטוּרִים מִן הַבִּעוּר:
Rabin Jehuda powiedział: Początkowo wysyłali [wiadomości] do wszystkich właścicieli ziemskich w krajach, mówiąc: „Pospiesz się i napraw swoje plony, zanim nadejdzie czas usunięcia”. Dopóki rabin Akiva nie przyszedł i nie nauczał, że wszystkie owoce, które nie osiągnęły etapu dziesięciny, są zwolnione z usuwania.
מִי שֶׁהָיוּ פֵרוֹתָיו רְחוֹקִים מִמֶּנּוּ, צָרִיךְ לִקְרוֹא לָהֶם שֵׁם. מַעֲשֶׂה בְרַבָּן גַּמְלִיאֵל וְהַזְּקֵנִים שֶׁהָיוּ בָאִין בִּסְפִינָה, אָמַר רַבָּן גַּמְלִיאֵל, עִשּׂוּר שֶׁאֲנִי עָתִיד לָמוֹד, נָתוּן לִיהוֹשֻׁעַ, וּמְקוֹמוֹ מֻשְׂכָּר לוֹ. עִשּׂוּר אַחֵר שֶׁאֲנִי עָתִיד לָמֹד, נָתוּן לַעֲקִיבָא בֶן יוֹסֵף שֶׁיִּזְכֶּה בוֹ לָעֲנִיִּים, וּמְקוֹמוֹ מֻשְׂכָּר לוֹ. אָמַר רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, עִשּׂוּר שֶׁאֲנִי עָתִיד לָמוֹד נָתוּן לְאֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה, וּמְקוֹמוֹ מֻשְׂכָּר לוֹ. וְנִתְקַבְּלוּ זֶה מִזֶּה שָׂכָר:
Ktoś, kto był daleko od niego, musi ogłosić im oznaczenie. Zdarzyło się, że Rabban Gamliel i starsi podróżowali statkiem. Rabban Gamliel powiedział: dziesiąta dziesiąta, którą zmierzę w przyszłości, została przekazana Jehoszuy, a jego lokalizacja została mu wynajęta. Kolejną dziesiątą, którą odmierzę w przyszłości, otrzyma Akiwa ben Josef, aby odebrał ją w imieniu ubogich, a jego lokalizację wydzierżawiono. Rabin Jehoszua powiedział: Dziesiąta dziesiąta, którą odmierzę w przyszłości, jest dana Elazarowi ben Azaria, a jego lokalizacja jest mu wynajęta. I każdy z nich otrzymał zapłatę od drugiego.
בַּמִּנְחָה בְיוֹם טוֹב הָאַחֲרוֹן הָיוּ מִתְוַדִּין. כֵּיצַד הָיָה הַוִּדּוּי, בִּעַרְתִּי הַקֹּדֶשׁ מִן הַבַּיִת (דברים כו), זֶה מַעֲשֵׂר שֵׁנִי וְנֶטַע רְבָעִי. נְתַתִּיו לַלֵּוִי, זֶה מַעְשַׂר לֵוִי. וְגַם נְתַתִּיו, זוֹ תְּרוּמָה וּתְרוּמַת מַעֲשֵׂר. לַגֵּר לַיָּתוֹם וְלָאַלְמָנָה, זֶה מַעֲשַׂר עָנִי, הַלֶּקֶט וְהַשִּׁכְחָה וְהַפֵּאָה, אַף עַל פִּי שֶׁאֵינָן מְעַכְּבִין אֶת הַוִּדּוּי. מִן הַבַּיִת, זוֹ חַלָּה:
Po południu ostatniego dnia festiwalu złożą deklarację. Jak została złożona deklaracja? „ Usunąłem kodesz [poświęcony materiał] z domu” (Powtórzonego Prawa 26:13) - to jest Ma'aser Sheni i Neta Revai . „ Dałem je Lewicie ” - to jest Ma'aser Levi [pierwsza dziesięcina z plonów , która musi być przekazana Lewitom ]. „I też to dałem” - to Terumah i Terumat Ma'aser . „A także obcemu, sierocie i wdowie” - to jest dziesięcina dla biednego człowieka, Leket [upadłe zbiory ofiarowane biednym], Szikhecha [zapomniane zbiory dane biednym] i Pe'ah [ róg pola przeznaczonego dla ubogich], chociaż nie unieważniają spowiedzi [jeśli nie zostały udzielone]. „Z domu” - to jest chałka [ciasto, które należy odłożyć dla kapłana].
כְּכָל מִצְוָתְךָ אֲשֶׁר צִוִּיתָנִי (שם), הָא אִם הִקְדִּים מַעֲשֵׂר שֵׁנִי לָרִאשׁוֹן, אֵינוֹ יָכוֹל לְהִתְוַדּוֹת. לֹא עָבַרְתִּי מִמִּצְוֹתֶיךָ, לֹא הִפְרַשְׁתִּי מִמִּין עַל שֶׁאֵינוֹ מִינוֹ, וְלֹא מִן הַתָּלוּשׁ עַל הַמְחֻבָּר, וְלֹא מִן הַמְחֻבָּר עַל הַתָּלוּשׁ, וְלֹא מִן הֶחָדָשׁ עַל הַיָּשָׁן, וְלֹא מִן הַיָּשָׁן עַל הֶחָדָשׁ. וְלֹא שָׁכָחְתִּי, לֹא שָׁכַחְתִּי מִלְּבָרֶכְךָ וּמִלְּהַזְכִּיר שִׁמְךָ עָלָיו:
„Jak wszystkie Twoje przykazania, które mi dałeś” (Powtórzonego Prawa 26:13). Tak więc, jeśli ktoś poprzedził Ma'aser Sheni do Ma'aser Rishon , nie jest on w stanie wyrecytować spowiedzi. „Nie naruszyłem Twoich przykazań” - nie oddzieliłem [dziesięciny] od jednego gatunku w imieniu innego gatunku, ani od wyrwanych produktów w imieniu ukorzenionych produktów, ani od ukorzenionych produktów w imieniu wyrwanych z korzeniami, ani od Chadash [ziarna w bieżącym roku] w imieniu Yashan , ani Yashan imieniu Chadasz . „Nie zapomniałem” - nie zapomniałem pobłogosławić Cię i wymienić dla niego Twoje imię.
לֹא אָכַלְתִּי בְאֹנִי מִמֶּנּוּ (שם), הָא אִם אֲכָלוֹ בַאֲנִינָה אֵינוֹ יָכוֹל לְהִתְוַדּוֹת. וְלֹא בִעַרְתִּי מִמֶּנּוּ בְּטָמֵא, הָא אִם הִפְרִישׁוֹ בְטֻמְאָה אֵינוֹ יָכוֹל לְהִתְוַדּוֹת. וְלֹא נָתַתִּי מִמֶּנּוּ לְמֵת, לֹא לָקַחְתִּי מִמֶּנּוּ אָרוֹן וְתַכְרִיכִים לְמֵת, וְלֹא נְתַתִּיו לְאוֹנְנִים אֲחֵרִים. שָׁמַעְתִּי בְקוֹל ה' אֱלֹהָי, הֲבֵאתִיו לְבֵית הַבְּחִירָה. עָשִׂיתִי כְּכֹל אֲשֶׁר צִוִּיתָנִי, שָׂמַחְתִּי וְשִׂמַּחְתִּי בוֹ:
„Nie jadłem z niego w żałobie” (Pwt 26:14). Zatem jeśli jadł z niej w żałobie, nie może się przyznać. „I nie usunąłem go w nieczystości”. Tak więc, jeśli oddzielił go będąc nieczystym, nie może przyznać się. „I nie dałem z niej zmarłym” - nie kupiłem za nią trumny ani całunów za zmarłych, ani nie dałem innym żałobnikom. „Słuchałem głosu Hashem, mojego B-ga” - przyniosłem go do Wybranej Świątyni. „Zrobiłem wszystko, co mi nakazałeś” - byłem radosny i sprawiłem tym radość.
הַשְׁקִיפָה מִמְּעוֹן קָדְשְׁךָ מִן הַשָּׁמַיִם (דברים טו), עָשִׂינוּ מַה שֶׁגָּזַרְתָּ עָלֵינוּ, אַף אַתָּה עֲשֵׂה מַה שֶׁהִבְטַחְתָּנוּ, הַשְׁקִיפָה מִמְּעוֹן קָדְשְׁךָ מִן הַשָּׁמַיִם וּבָרֵךְ אֶת עַמְּךָ אֶת יִשְׂרָאֵל בְּבָנִים וּבְבָנוֹת. וְאֵת הָאֲדָמָה אֲשֶׁר נָתַתָּה לָנוּ, בְּטַל וּבְמָטָר וּבְוַלְדוֹת בְּהֵמָה. כַּאֲשֶׁר נִשְׁבַּעְתָּ לַאֲבוֹתֵינוּ אֶרֶץ זָבַת חָלָב וּדְבָשׁ, כְּדֵי שֶׁתִּתֵּן טַעַם בַּפֵּרוֹת:
„Spójrz z Twego świętego miejsca, z niebios” (Pwt 26:15). Zrobiliśmy to, co nam nakazałeś, więc i Ty czynisz to, co nam obiecałeś, aby „spoglądać z Twego świętego miejsca, z niebios, i błogosławić Twój naród, Izrael”, synami i córkami. „I ziemię, którą nam dałeś” [pobłogosław] rosą i deszczem oraz potomstwem bydła. „Tak jak przysięgałeś naszym przodkom, ziemia opływająca mlekiem i miodem”, aby nadać smak owocowi.
מִכָּאן אָמְרוּ, יִשְׂרָאֵל וּמַמְזֵרִים מִתְוַדִּים, אֲבָל לֹא גֵרִים וְלֹא עֲבָדִים מְשֻׁחְרָרִים, שֶׁאֵין לָהֶם חֵלֶק בָּאָרֶץ. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אַף לֹא כֹהֲנִים וּלְוִיִּם, שֶׁלֹּא נָטְלוּ חֵלֶק בָּאָרֶץ. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, יֵשׁ לָהֶם עָרֵי מִגְרָשׁ:
Mówili z tego, że Izraelici i dranie wyznają, ale nie nawrócili się i nie uwolnili niewolników, bo nie mają udziału w tej ziemi. Rabbi Meir mówi, że nawet kapłani i Lewici nie robią tego, ponieważ nie brali udziału w tej ziemi. Rabin Yosi mówi, że mają miasta [z otaczającymi je] otwartymi terenami.
יוֹחָנָן כֹּהֵן גָּדוֹל הֶעֱבִיר הוֹדָיוֹת הַמַּעֲשֵׂר. אַף הוּא בִּטֵּל אֶת הַמְעוֹרְרִים, וְאֶת הַנּוֹקְפִים. וְעַד יָמָיו הָיָה פַטִּישׁ מַכֶּה בִירוּשָׁלָיִם, וּבְיָמָיו אֵין אָדָם צָרִיךְ לִשְׁאוֹל עַל הַדְּמָאי:
Jochanan, Arcykapłan, odrzucił wyznanie dziesięciny. Wyeliminował także tych, którzy recytowali werset „Obudź się” i kołatki [cieląt ofiarnych]. Aż do jego dnia młot bił w Jerozolimie. W jego czasach nikt nie musiał pytać o Demai [produkty, z których nie jest pewne, czy dziesięcina została już pobrana].